Fascia of anders gezegd bindweefsel werd vroeger slechts als ‘opvullend’ weefsel aanschouwd en er werd derhalve weinig belang aan gehecht. De laatste jaren echter wordt er veel fundamenteel en klinisch onderzoek naar dit bijzondere en fascinerende weefsel verricht. De complexe maar bepalende rol van de fascia naar bewegingskwaliteit toe en het mede in stand houden van fysieke en psychische gezondheid wordt steeds meer duidelijk.

“Fascia is de zachte component van het bindweefselsysteem dat het menselijk lichaam doorweeft. Het vormt een continue, driedimensionale matrix die het lichaam structureel ondersteunt. Fascia infiltreert en omgeeft alle organen, spieren, botten en zenuwvezels en creëert op die manier een unieke omgeving voor alle functionele systemen in het lichaam.”

Dit bindweefsel is  geen passief weefsel dat slechts omhult en anatomische structuren op hun plaats houdt maar het is een tensegraal elastisch netwerk dat actief én reactief is en dat zich altijd probeert aan te passen aan de opgelegde fysieke/en of psychische belasting. Op deze manier zou je kunnen stellen dat dit bindweefsel een zeer adaptief weefsel is dat bij overbelasting, fysiek en/of psychisch, zijn natuurlijke veerkracht en vermogen om naar een evenwicht terug te keren kan verliezen.

De fascia vervult dus verschillende functies, zowel in de beweging, het gedrag als in het fysieke en psyche-emotionele gezondheidsbeheer van een persoon. Het bevat bovendien ontzettend veel waarnemingsorgaantjes die onze hersenen op een continue wijze informatie geven over de toestand van ons lichaam. Via de fascia kunnen we onszelf dus waarnemen. Alles wat we voelen, denken en doen resoneert in ons lichaam dat als een klankkast onze interioriteit verbindt met de wereld rondom ons en de wisselwerking tussen beiden. De fascia kan je in aansluiting daarop beschouwen als een perceptief orgaan dat de biologische link vormt tussen lichaam en psyche.